HOT

This is a thoughtprovoking This picture was taken in the Harbin Provincial A cancer patient carrying a bag full of money asked the doctor to save her life and she has plenty of money to pay But the doctor said he cannot do anything as her cancer is in the final She was so angry and frustrated that she threw the money across the hospitals entire Shouting whats the use of having the money what is the use of having the Money cannot buy health money cannot buy time money cannot buy It makes great sense to maintain good health while we are

This is a thought-provoking picture. This picture was taken in the Harbin Provincial Hospital. A cancer patient carrying a bag full of money asked the doctor to save her life and she has plenty of money to pay him. But the doctor said he cannot do anything as her cancer is in the final stage. She was so angry and frustrated that she threw the money across the hospital's entire corridor. Shouting "what`s the use of having the money" "what is the use of having the money." "Money cannot buy health, money cannot buy time, money cannot buy life." It makes great sense to maintain good health while we are healthy.

2017-08-30 10:11:52 by SekarGV
HOT

A short

A short story...

2017-05-10 10:26:50 by Sanju
HOT

A Quick Lesson on Time & Stress Management
............................................................................
If you had Rs.86,400 and someone stole Rs.10 from you, would you be upset and throw the remaining Rs. 86390 away at the person who took your Rs.10?

No..

You would move on and live. Right?

The same way we have 86,400 seconds each day. Don't let someone's negative 10 seconds ruin the remaining 86,390 seconds of your day

2017-05-02 18:16:41 by Zhang Wei

_*A man was asked to paint a boat.*_

*He brought with him paint and brushes and began to paint the boat a bright red, as the owner asked him*.

While painting, he realized there was a hole in the hull and decided to repair it.

*When finished painting, he received his money and left.*

The next day, the owner of the boat came to the painter and presented him with a nice check, much higher than the payment for painting.

The painter was surprised:
- You've already paid me for painting the boat!
- he said.
- But this is not for the paint job.

It's for having repaired the hole in the boat.
- *Ah! But it was such a small service ... certainly it's not worth paying me such a high amount for something so insignificant!*

- My dear friend, you do not understand. Let me tell you what happened.

*When I asked you to paint the boat, I forgot to mention about the hole.*

When the boat dried, my kids took the boat and went on a fishing trip.

*They did not know that there was a hole.*
I was not at home at that time.

When I returned and noticed they had taken the boat, I was desperate because I remembered that the boat had a hole.

Imagine my relief and joy when I saw them returning from fishing.

*Then, I examined the boat and found that you had repaired the hole! You see, now, what you did?* You saved the life of my children! I do not have enough money to pay your "small" good deed.

*So, no matter who, when or how. Just continue to help, sustain, wipe tears, listen attentively and carefully repair all the "leaks"* you find, because you never know when one is in need of us or when God holds a pleasant surprise for us to be helpful and important to someone.

You may have repaired numerous "boat holes" along the way, of several people without realizing how many lives you've saved. Carry on repairing.

2016-09-16 21:23:26 by Sanju
HOT

Change your

Change your perception...

2016-07-01 12:39:19 by Sanju
HOT

*Remove extra lemon from water...*

I still remember the day I was preparing fresh lime water for the first time...

I ended up adding almost five times the amount of lemon than needed..
It was a disaster..
I had to correct it anyhow.

How I wish I could remove some lemon juice from water to make it taste perfect again! But alas!

Some things can never be undone. Some things can never be changed. There was no way that I know of, to remove the extra lime..
So what was the solution then? The only way to correct this was to add four more glasses of water and dilute the lemon juice to make five glasses of fresh lime water..

This made me think.. Sometimes we cannot undo some things that have gone wrong in life..
Some wrong decisions, wrong choices, wrong investments, wrong actions, wrong associations, wrong words or wrong doings can never be undone..

So what is the solution then?

When you cannot correct what is wrong, do not waste more time over it. It is like attempting to remove lemon from water..

Instead, get busy in adding so many right things in your life that the wrong seems insignificant..

We all have a negative side to ourselves. We may not be able to remove or correct all our negativities. But we can definitely continue adding positive thoughts, positive reading and positive people in our lives and dilute the negativity..

We all have to deal with some easy people and some difficult people in our lives.

Do not waste time trying to change the difficult people. You will drain all your emotional energy in vain. Instead spend more time with the pleasant positive happy people and the difficult people will not affect you any more.

Everything in your life will never be perfect. Do not waste too much time correcting what is wrong.

Get busy doing the right things & keep enjoying....

2016-06-01 16:37:55 by Sanju
HOT

Put a frog into a vessel fill with water and start heating the the temperature of the water begins to rise the frog adjust its body temperature frog keeps adjusting its body temperature with the increasing temperature of the Just when the water is about to reach boiling point the frog cannot adjust At this point the frog decides to jump frog tries to jump but it is unable to do so because it has lost all its strength in adjusting with the rising water soon the frog killed the frogThink about itI know many of us will say the boiling But the truth about what killed the frog was its own inability to decide when to jump all need to adjust with people  situations but we need to be sure when we need to adjust  when we need to move There are times when we need to face the situation and take appropriate we allow people to exploit usphysically emotionally financially spiritually or mentally they will continue to do us decide when to jumpLets jump while we still have the

Put a frog into a vessel fill with water and start heating the water.
As the temperature of the water begins to rise, the frog adjust its body temperature accordingly.
The frog keeps adjusting its body temperature with the increasing temperature of the water. Just when the water is about to reach boiling point, the frog cannot adjust anymore. At this point the frog decides to jump out.
The frog tries to jump but it is unable to do so because it has lost all its strength in adjusting with the rising water temperature.
Very soon the frog dies.
What killed the frog?
Think about it!
I know many of us will say the boiling water. But the truth about what killed the frog was its own inability to decide when to jump out.
We all need to adjust with people & situations, but we need to be sure when we need to adjust & when we need to move on. There are times when we need to face the situation and take appropriate actions.
If we allow people to exploit us
physically, emotionally, financially, spiritually or mentally they will continue to do so.
Let us decide when to jump!
Let's jump while we still have the strength.

2016-06-01 10:16:27 by Sasi

குரு பக்தி
--------------

துரோணர் என்ற முனிவர் ஒருவர் இருந்தார். அவர் அரசகுமாரர்களான பஞ்ச பாண்டவர்களுக்கும் கௌரவர்களான துரியோதனன் முதலான நூற்றுவருக்கும் குருவாக இருந்தார். அவர்களுக்கு வில் வித்தை யை சிறப்பாகக் கற்பித்து வந்தார். வில் வித்தையில் அர்ஜுனனை விடச் சிறந்தவர் எவருமில்லை எனக்கூறும்படி செய்வதாகச் சபதம் செய்திருந்தார். இதனால் துரியோதனனுக்குக் கோபமும் பொறாமையும் அர்ஜுனன் மீது ஏற்பட்டிருந்தது. இயல்பாகவே அர்ஜுனன் வில்லில் அம்பை ஏற்றி எய்வதில் மிகவும் சிறந்தவன். அதனால் துரோணர் அர்ஜுனனிடம் தனி அன்பு கொண்டிருந்தார்.

ஒரு நாள் துரோணர் தன் மாணவர்களுக்காகக் காத்திருந்தார். அப்போது ஓர் ஏழைச்சிறுவன் வந்து துரோணரைப் பணிந்து நின்றான்.
அவனை ஆசிர்வதித்தார் துரோணர்.
"யாரப்பா நீ? எங்கு வந்தாய்?"

"குருவே!, நான் தங்களிடம் வில் வித்தை பயிலவேண்டும் என விரும்புகிறேன். பலநாட்களாகத் தங்களைத் தேடித் திரிந்தேன். இன்றுதான் தங்களின் தரிசனம் கிடைத்தது. என்னைத் தங்கள் மாணாக்கனாக ஏற்றுக் கொண்டு அருள் செய்ய வேண்டும்"

"என்ன கேட்டாய்? உன்னை மாணவனாக ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டுமா? நான் அரச குடும்பத்தாருக்கு மட்டுமே கற்பிப்பவன். உன்னைப் போன்ற ஏழைச் சிறுவனுக்குக் கற்பிக்க மாட்டேன். அரசகுமாரர்கள் வரும் நேரம் நீ போய் வா. உனக்கேற்ற ஆசானைத் தேர்ந்தெடுத்துக் கொண்டு வித்தையைக் கற்றுக்கொள். என் பூரண ஆசி உனக்கு."
கைகளை உயர்த்தி ஆசி வழங்கிவிட்டு துரோணர் அங்கிருந்து சென்று விட்டார். மண்டியிட்டு அமர்ந்திருந்த அந்த வேடுவச் சிறுவன் கண்களில் நீர் பெருக நின்றான். அவனது பல நாள் ஆசை நிறைவேறாமல் போனது பற்றி மிகவும் வருந்தினான். எங்கே துரோணர் பாதங்களை வைத்திருந்தாரோ அந்த இடத்திலிருந்து மண்ணை அள்ளிக் கொண்டான். துரோணர் சென்ற திசை நோக்கி வணங்கினான்.
விடுவிடுவெனத் தன் இருப்பிடம் நோக்கி நடந்தான்.

இல்லம் சேர்ந்த அச்சிறுவன் மண்ணைக் குழைத்து துரோணரைப் போன்ற ஒரு சிலையைச் செய்து வைத்துக் கொண்டான். அந்தச் சிலையின் முன்னால் நின்று கொண்டு வணங்கினான். பின்னர் தனது பயிற்சியைத் தொடங்கினான். துரோனரையே தனது குருவாக மானசீகமாக வரித்துக் கொண்டான். விரைவிலேயே சிறந்த வில் வீரனாக ஆனான்.

நாட்கள் கடந்தன. ஒரு நாள் துரோணரும் அவரது மாணாக்கரான நூற்று ஐய்வரும் காட்டுவழியே சென்று கொண்டிருந்தனர். அப்போது அந்தவழியில் இரண்டு காட்டுப்பன்றிகள் ஒன்றோடு ஒன்று மோதிக்கொண்டு சண்டையிட்டுக் கொண்டு இருந்தன.அப்போது " அர்ஜுனா! இப்பன்றிகளைக் கொல்" எனக்கட்டளையிட்டார் குரு.
அர்ஜுனன் திகைத்தான். " ஒரே பாணத்தினால் இரண்டு உயிர்களை ஒரே சமயத்தில் கொல்ல முடியுமா? குருவே, அப்படிப்பட்ட கலையை நீங்கள் இன்னும் எனக்குக் கற்பிக்கவில்லையே." இதற்குள் இரண்டு பன்றிகளும் வெகு உக்கிரமாகப் போரிட்டுக் கொண்டு வழியை அடைத்துக் கொண்டு இருந்தன. அப்போது எங்கிருந்தோ அம்புகள் வந்து ஒரே அடியில் இரண்டு பன்றிகளையும் வீழ்த்தியது. பன்றிகள் இரண்டும் ஒரே சமயத்தில் வீழ்ந்து இறந்தன. இதைப் பார்த்த அர்ஜுனன் திகைத்து நின்றான். தன் குருவை சந்தேகத்தோடு பார்த்தான். "தன்னினும் சிறந்த வில்வீரன் ஒருவன் உள்ளான். அவன் விட்ட பாணமே இதற்குச் சாட்சி. இந்தக்கலையை அறிந்தவர் துரோணர் ஒருவரே. இன்று மற்றொருவர் உள்ளார் எனில் இதைக் கற்பித்தவர் தனது குருவே. " இவ்வாறு அர்ஜுனன் எண்ணம் ஓடிற்று.

அப்போது வில்லும் கையுமாக அங்கு வந்தான் அன்று வந்த வேடுவச் சிறுவன். துரோணரைக் கண்டதும் மண்டியிட்டு வணங்கினான்.

"ஏ சிறுவனே! உனக்கு இக்கலையைக் கற்பித்தவர் யார்? உன் குரு யார்?" சற்றே கோபமாகக் கேட்டார் துரோணர்

"தாங்கள்தான் எனது குருநாதர். தினமும் நான் உங்கள் முன்னிலையில்தானே பயிற்சி மேற்கொள்கிறேன்."

"பொய் சொல்லாதே! ராஜகுமாரர்களைத் தவிர நான் யாருக்கும் கற்பித்ததில்லை. உண்மையைச் சொல்."

"என்னுடன் வாருங்கள்." என்று அழைத்த சிறுவனுடன் அனைவரும் அவன் இல்லம் சென்றனர். காட்டின் நடுவே ஒரு குடிசை. அதன் முன்னே ஒரு திறந்த வெளியில் நாடு நாயகமாக துரோணரின் சிலை அமர்ந்த நிலையில் அமைக்கப் பட்டிருந்தது. அச்சிலையை வணங்கிய சிறுவன் "இவர்தான் என் குருநாதர். இவர் முன்னால்தான் நான் பயிற்சி செய்கிறேன்." என்றான் பணிவோடு.

"இது எனது உருவம்போல் உள்ளதே"

"ஆம் குருதேவா. தங்களின் பாதம் பதித்த மண்ணைக் கொண்டுவந்து அதைச்சேர்த்து ஒரு சிலை செய்து தாங்களே அமர்ந்து எனக்குப் பாடம் சொல்வதாக நினைத்துக் கொண்டேன். தங்களை என் மனதில் குருவாக எண்ணிக் கொண்டு தினமும் வணங்கி வருகிறேன்."

துரோணர் அச்சிறுவனின் குருபக்தியே அவனுக்கு இத்தனை திறமைகளும் வளரக்காரணம் என்பதைத் தெரிந்து கொண்டார். ஆயினும் அர்ஜுனனுக்கு வில்லுக்கு விஜயன் என்ற பெயரைப பெற்றுத் தருவதாக வாக்குக் கொடுத்திருப்பதால் இந்தச் சிறுவன் இனியும் வில்லை தன் கையில் எடுக்கக் கூடாது என முடிவு செய்தார். சிறுவனை அன்புடன் பார்த்தார்.

"சிறுவா!, உன் பெயர் என்ன?"

"என் பெயர் ஏகலைவன். இந்தக் காட்டில் வசிக்கும் வேடுவர் தலைவரின் மகன் நான்."

"உன் திறமையைக் கண்டு மிகவும் மகிழ்ந்தேன். குருதக்ஷிணை தரவேண்டாமா நீ?"

"குருவே! எதுவேண்டுமானாலும் கேளுங்கள். சிங்கம் புலி இவை வேண்டுமா? மான்கள் வேண்டுமா? நொடியில் பிடித்துவருவேன் .உங்களுக்குக் குருதக்ஷிணை யாகத் தருவேன்"

"அதெல்லாம் வேண்டாம். ஏகலைவா! நீயே சிறந்த மாணவன். என்பதை நான் ஒப்புக்கொள்கிறேன். எனக்குக் குருதக்ஷிணையாக உன் வலதுகைக் கட்டை விரலைத் தருவாயா?"

"தாங்கள் எனது குரு என ஒப்புக் கொண்டதே எனக்குப் போதும். தாங்கள் குருதக்ஷிணை என என் உயிரையே கேட்டாலும் நான் தரத் தயாராக உள்ளேன். பெற்றுக்கொள்ளுங்கள்."
மறுகணம் தனது இடது கை வாளால் வலதுகை கட்டை விரலை வெட்டி ஒரு இலையில் வைத்து அவர் பாதத்தில் வைத்துப் பணிந்து நின்றான் ஏகலைவன்.
மனம் மகிழ்ந்த துரோணர் "ஏகலைவா! குருபக்தி என்ற சொல்லுக்கு நீயே ஒரு உதாரணம். உலகம் உள்ளவரை உன் பெருமையை இவ்வுலகம் பேசும்." என்று ஆசிகூறி அங்கிருந்து சென்றார். அர்ஜுனனுக்குப் போட்டியாக ஒருவன் வருவதைத் தடுத்து விட்ட நிம்மதி இருந்தாலும் ஒரு நல்ல வில்வீரனை அவனது வீரத்தை திறமையை அழித்துவிட்டோமே என்ற வருத்தமும் துரோணருக்கு இருந்தது.

ஆனாலும் குருபக்தியில் சிறந்தவன் ஏகலைவன் என்ற புகழை அவனுக்குக் கொடுத்து விட்டோம் என்ற பெருமை துரோணருக்கு நிம்மதியைக் கொடுத்தது.

2016-06-01 08:55:47 by yamuna



ONE DAY WHEN I DECIDED TO QUIT

I quit my job, my relationship, my spirituality… I wanted to quit my life.

I went to the woods to have one last talk with God

“God”, I asked,

“Can you give me one good reason not to quit?”

His answer surprised me…

“Look around”, He said. “Do you see the fern and the bamboo?”

“Yes”, I replied.

“When I planted the fern and the bamboo seeds, I took very good care of them.

I gave them light.I gave them water.The fern quickly grew from the earth.

Its brilliant green covered the floor.Yet nothing came from the bamboo seed. But I did not quit on the bamboo.In the second year the Fern grew more vibrant and plentiful.

And again, nothing came from the bamboo seed. But I did not quit on the bamboo. He said.

“In year three there was still nothing from the bamboo seed.But I would not quit.

In year four, again, there was nothing from the bamboo seed. I would not quit.” He said.

“Then in the fifth year a tiny sprout emerged from the earth. Compared to the fern it was seemingly small and insignificant…But just 6 months later the bamboo rose to over 100 feet tall.

It had spent the five years growing roots. Those roots made it strong and gave it what it needed to survive.I would not give any of my creations a challenge it could not handle.”

He asked me. “Did you know, my child, that all this time you have been struggling, you have actually been growing roots”.

“I would not quit on the bamboo.I will never quit on you.”

“Don’t compare yourself to others.” He said.”The bamboo had a different Purpose than the fern. Yet they both make the forest beautiful.” “Your time will come”, God said to me.

“You will rise high”.

“How high should I rise?” I asked.

“How high will the bamboo rise?” He asked in return.

“As high as it can?” I questioned.”Yes.” He said, “Give Me glory by rising as high as you can.”

I left the forest and brought back this story.I hope these words can help you see that God will never give up on you. Never, Never, Never, Give up.

Don’t tell the Lord how big the problem is, tell the problem how Great the Lord is!

2016-05-31 08:34:48 by Sanju

ஒரு செல்வந்த முதலாளியின் வீட்டில் ஒருவர் காவலாளியாக வேலை பார்த்து வந்தார். முதலாளி தினமும் வீட்டுக்கு வரும் போது ஓடோடிச் சென்று வீதிக்கதவை திறந்து அவருக்கு வணக்கம் சொல்வது அவனது வழக்கம். ஆனாலும் ஒரு நாளேனும் அந்த முதலாளி பதில் கூறியதும் கிடையாது; காவலாளி முகத்தை ஏரெடுத்து பார்ப்பதும் கிடையாது.

ஒரு நாள் பசியோடிருந்த அந்தக் காவலாளி வீட்டுக்கு வெளியே உள்ள குப்பத்தொட்டியில் வீசப்பட்ட உணவுகள் ஏதும் இருந்தால் எடுத்து சாப்பிடுவோம் என குப்பத்தொட்டியை கிளரும் போது முதலாளி அதனைக் கண்டார். ஆனாலும் வழமை போல எதையுமே கண்டுகொள்ளாமல் சென்றுவிட்டார்.

அடுத்த நாள் அதே இடத்தில் காவலாளி உணவைத் தேடும் போது புதிதாக தயாரிக்கப்பட்ட சுத்தமான உணவுகள் ஒரு பையினுள் காணப்பட்டது. காவலாளி சந்தோஷத்தில் எங்கிருந்து வந்தது என்றெல்லாம் பார்க்காமல் எடுத்துச் சென்றான்.

இவ்வாறே தினமும் அதே இடத்தில் ஒரு பையிருக்கும், அந்த பை நிறைய உணவுப்பொருட்கள் இருக்கும். அவனும் அதை தவறாமல் எடுத்து தன் மனைவி, குழந்தைகளுக்கு கொடுத்து வந்தான். இருந்தாலும் எந்த முட்டாள் இப்படி தினமும் பொருட்களை வாங்கி இங்கே விட்டுச் செல்கிறான் என மனதுட்குள் ஒரு நகைப்புடன் கூடிய கேள்வியும் வேற.

திடிரென ஒரு நாள் முதலாளி இறந்துவிட்டார். வீடு நிறைய முதலாளியின் உறவினர்களும், நண்பர்களும் வந்தனர். அன்று அதே இடத்தில் உணவுப்பொதியை தேடினான். உணவு இருக்கவில்லை. ஒரு வேளை பார்க்க வந்தவர் யாரேனும் எடுத்திருக்க முடியும் என நினைத்து விட்டுவிட்டான். இரண்டாம் நாள் பார்க்கிறான், அந்த இடத்தில் உணவுப்பை இல்லை; மூன்றாம் நாள், நான்காம் நாள் என பார்க்கிறான். உணவுப்பை இருக்கவில்லை.

இப்படியே சென்றதால் அந்தக் காவலாளிக்கு தன் குடும்பத்துக்கு உணவளிக்க பெரும் சிரமமாய் போயிற்று. உடனே தனது முதலாளியம்மாவிடம் போய் சம்பளத்தை உயர்த்தவும் இல்லையாயின் வேலையை விட்டு விடுவதாகவும் கூறினான். அதற்கு முதலாளியம்மா மறுத்துவிட்டார்.

வேறு வழியில்லாமல் வீதியோரம் எடுக்கும் உணவுப்பை கதையையும், அது இல்லாததால் தன் குடும்பம் படும் அவஸ்த்தையையும் சொன்னான். உடனே முதலாளியம்மா கேட்டார்; எப்போதிலிருந்து உணவுப் பை இல்லாமல் போனதென்று. அதற்கு அவனும் முதலாளி இறந்த நாளன்றிலிந்து என சொன்னதும் முதலாளியம்மா 'ஓ' என அழத்தொடங்கினார். இதனைப் பார்த்து கவலையடைந்த காவலாளி சம்பள உயர்வு வேண்டாம், நான் இங்கேயே வேலை செய்கிறேன், அழுவதை நிறுத்துங்கள் என கேட்டான்.

அதற்கு முதலாளியம்மா, நான் அதற்கு அழவில்லை. என் கணவர் தினமும் ஏழு பேருக்கு உணவளித்து வந்தார். அதில் ஆறு பேரை ஏற்கனவே இனம் கண்டுவிட்டேன். ஏழாம் நபரைத்தான் இத்தனை நாளாய் தேடிக்கொண்டிருந்தேன். ஏழாவது நபர் நீதான் என தெரிந்து கொண்டதும் சந்தோஷத்தில் அழுகிறேன் என்றாள்.

நான் தினமும் தவறாமல் வணக்கம் சொல்லியும் ஏரெடுத்தும் கூட பார்க்காத நம்ம முதலாளியா இப்படி நமக்கு உணவு தந்தார் என நம்பியும் நம்பாமலும் யோசித்தபடியே அவன் சென்றான்.

அடுத்த நாளிலிருந்து முதலாளியின் மகன் தினமும் காவலாளியின் வீடு தேடி வந்து உணவுப்பையை காவலாளியின் கையிலே கொடுத்துச் சென்றான். காவலாளி நன்றி சொல்லியும் முதலாளி மகன் அதற்கு பதில் சொல்லாமலே செல்வான், அவனது தந்தையைப் போல.

ஒரு நாள் இப்படித்தான் முதலாளியின் மகன் வீடு தேடிவந்து கையில் உணவுப்பையை கொடுக்கும் போது வழமை போல நன்றி சொன்னான் காவலாளி. அதற்கு அங்கிருந்து எந்த பதிலும் இல்லை. பொறுமையை இழந்த காவலாளி மிகவும் உரத்த குரலில் நன்றி சொன்னான். திரும்பிப்பார்த்த அந்த சிறுவன் "எனக்கும் என் தந்தையைப் போல் காது இரண்டும் கேட்காது" என்று சொல்லிவிட்டு திரும்பிப் போனான்.

நாங்களும் இவ்வாறு தான் அடுத்தவரது நிலைமைகள் புரியாது பார்த்த மாத்திரத்திலே அவர்களை தவறாக முடிவெடுத்துவிடுகிறோம். அடுத்தவரது நடவடிகைகளுக்கு பின்னால் ஒழிந்துள்ள உண்மைத்தன்மையை அறியாமல்.

இந்தக் கதையிலிருந்து இரண்டு விடயங்களை எடுத்துக்கொள்ளலாம்;

01. எதையும், யாரையும் பார்த்த மாத்திரத்திலே நம்பி முடிவெடுக்கக் கூடாது.

02. நாம் சந்திக்கும் ஒவ்வொரு மனிதர்களும் வெவ்வேறு விதமான போராட்டக் களத்திலே வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.

2016-05-28 08:23:16 by arul unique
Back to Top

Popular Tufs

default thumb image

On World Food Day we

Thai Pongal Wishes  Tamil

Thai Pongal Wishes Tamil

Related Tuf

Related Tuf

Paoay Church Ilocos Norte Philippines

Paoay Church Ilocos Norte Philippines

Moral Stories Related Sharing

Sharing of your eye catching pictures, videos and news of trendy topics are listed under the Moral Stories category.